Υπάρχουν εμφανίσεις που ξεπερνούν τα όρια ενός απλού αγώνα. Βραδιές στις οποίες ένας ποδοσφαιριστής δεν περιορίζεται στο να εκτελέσει τον ρόλο του, αλλά μετατρέπεται σε σύμβολο αντίστασης, προσωπικότητας και αυταπάρνησης. Αυτό ακριβώς έκανε ο Φαμπιάνο στο Αλμάτι.
Ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας κράτησε την ΟΜΟΝΟΙΑ ζωντανή σε ένα παιχνίδι που έμοιαζε να γέρνει διαρκώς προς την πλευρά της Καϊράτ. Με την ομάδα να αγωνίζεται για μεγάλο διάστημα με δέκα ποδοσφαιριστές και να ολοκληρώνει την παράταση με εννέα, ο «Φάμπι» στάθηκε σαν πραγματικό τείχος μπροστά από την εστία του.
Οι επεμβάσεις του διαδέχονταν η μία την άλλη. Στο δεύτερο ημίχρονο, στην παράταση, σε μακρινά σουτ, σε προσπάθειες από κοντινή απόσταση και σε στιγμές όπου η άμυνα είχε πλέον εξαντλήσει κάθε απόθεμα ενέργειας. Κάθε φορά που η Καϊράτ πλησίαζε στο γκολ της πρόκρισης, ο Φαμπιάνο είχε την απάντηση.
Δεν ήταν μόνο η τεχνική του. Ήταν η ψυχραιμία, η σωστή τοποθέτηση, τα αντανακλαστικά και η προσωπικότητα ενός ποδοσφαιριστή που δεν αποδέχεται την ήττα. Με τις επεμβάσεις και την παρουσία του, έδωσε κουράγιο στους συμπαίκτες του και κράτησε ολόκληρη την ομάδα όρθια μέχρι τη διαδικασία των πέναλτι.
Στα 38 του χρόνια συνεχίζει να αγωνίζεται σε επίπεδο που ελάχιστοι τερματοφύλακες μπορούν να πλησιάσουν. Ο χρόνος δεν φαίνεται να μειώνει την επιρροή του. Αντίθετα, η εμπειρία τον κάνει ακόμη πιο καθοριστικό στις μεγάλες στιγμές.
Η συζήτηση για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή που αγωνίστηκε ποτέ στην Κύπρο είναι φυσικά υποκειμενική. Όμως, όταν ένας παίκτης παρουσιάζει τέτοια διάρκεια, τέτοια συνέπεια και τέτοιες εμφανίσεις σε κρίσιμες ευρωπαϊκές βραδιές, η θέση του ανάμεσα στους κορυφαίους δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.
Ο Φαμπιάνο δεν κατάφερε να χαρίσει μόνος του την πρόκριση στην ΟΜΟΝΟΙΑ. Κατάφερε, όμως, να την κρατήσει ζωντανή πολύ περισσότερο απ’ όσο επέτρεπαν οι συνθήκες του αγώνα.
Και στο Αλμάτι απέδειξε ξανά γιατί, για πολλούς, είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε ποτέ από τα κυπριακά γήπεδα.