Σοβαρές αναταράξεις στον χώρο της κυπριακής διαιτησίας προκαλεί η απόφαση του Δημήτρη Γρηγόρη να παραιτηθεί από την Επιτροπή της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΚΟΠ για θέματα διαιτησίας, συνοδεύοντας την αποχώρησή του με μια ιδιαίτερα αιχμηρή δημόσια τοποθέτηση για τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστηρίζει, λειτουργούσε το συγκεκριμένο όργανο.
Ο Γρηγόρη ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι η απόφασή του δεν σχετίζεται με κάποιο συγκεκριμένο παιχνίδι, διαιτητή ή σωματείο, αλλά έχει καθαρά θεσμικό χαρακτήρα.
Στην ουσία, το βασικό μήνυμα της παρέμβασής του είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχει ουσιαστική επιτροπή όταν τα μέλη της δεν έχουν πραγματική ενημέρωση, συμμετοχή και δυνατότητα ελέγχου.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι είχε θέσει εδώ και μήνες τις ενστάσεις του τόσο εντός της επιτροπής όσο και προς τον πρόεδρο της ΚΟΠ, χωρίς όμως να διαπιστώσει ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η αναφορά του στον πρόεδρο της επιτροπής, Φοίβο Βάκη, για τον οποίο υποστηρίζει ότι είχε στην πράξη συγκεντρώσει τον κεντρικό ρόλο, με αποτέλεσμα η λειτουργία της επιτροπής να έχει καταλήξει, κατά την έκφρασή του, σε μεγάλο βαθμό σε «one-man show».
Η θέση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν ληφθεί υπόψη ότι η συγκεκριμένη επιτροπή είχε δημιουργηθεί ακριβώς με στόχο να υπάρχει πιο συλλογική εποπτεία στα ζητήματα διαιτησίας. Ο Φοίβος Βάκης είχε αναλάβει την προεδρία της, ενώ σε αυτήν συμμετείχαν επίσης οι Φώτης Φωτίου, Ευάγγελος Μούσκος και Δημήτρης Γρηγόρη.
Ο Γρηγόρη δεν περιορίζει, πάντως, την κριτική του μόνο στη λειτουργία της επιτροπής. Ανοίγει συνολικά το ζήτημα της δομής της κυπριακής διαιτησίας και θέτει ερωτήματα για το ποιος ελέγχει τους παρατηρητές, ποιος αξιολογεί αυτούς που αξιολογούν τους διαιτητές και κατά πόσο υπάρχει πραγματική λογοδοσία σε όλα τα επίπεδα.
Η ουσία της τοποθέτησής του είναι ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να αποδίδεται κάθε φορά αποκλειστικά στον διαιτητή που βρίσκεται μέσα στο γήπεδο. Στο ίδιο σύστημα υπάρχουν βοηθοί, VAR, τέταρτοι διαιτητές, παρατηρητές, άνθρωποι που κάνουν ορισμούς, εκπαιδεύουν και αξιολογούν. Και, σύμφωνα με τον ίδιο, αν δεν υπάρχει έλεγχος σε ολόκληρη αυτή την αλυσίδα, τότε οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής περιορίζεται απλώς στην επιφάνεια.
Ιδιαίτερα έντονη είναι και η αναφορά του στο θέμα των συνεπειών. Ο Γρηγόρη σημειώνει ουσιαστικά ότι άλλο πράγμα είναι το ανθρώπινο λάθος και άλλο η αίσθηση ατιμωρησίας που μπορεί να δημιουργείται όταν σοβαρά ή επαναλαμβανόμενα λάθη αντιμετωπίζονται απλώς με μια σύντομη αποχή και στη συνέχεια όλα επιστρέφουν στην προηγούμενη κατάσταση.
Παράλληλα, αφήνει σαφείς αιχμές για πρόσωπα και μηχανισμούς που παραμένουν για χρόνια σε καίριες θέσεις, υποστηρίζοντας ότι είναι δύσκολο να αλλάξει ουσιαστικά ένα σύστημα όταν οι ίδιες νοοτροπίες και τα ίδια πρόσωπα συνεχίζουν να καθορίζουν τη λειτουργία του.
Η παρέμβαση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον επειδή δεν προέρχεται από έναν εξωτερικό παρατηρητή. Προέρχεται από άνθρωπο που συμμετείχε στην ίδια την επιτροπή και ο οποίος δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να φέρει ευθύνη για αποφάσεις στις οποίες, όπως υποστηρίζει, δεν είχε ουσιαστική συμμετοχή.
Η παραίτηση, επομένως, δεν είναι απλώς μια αποχώρηση. Είναι μια δημόσια αμφισβήτηση του τρόπου λειτουργίας ενός κρίσιμου μηχανισμού της Ομοσπονδίας. Και το σημαντικότερο ίσως στοιχείο είναι ότι ο Γρηγόρη ξεκαθαρίζει πως δεν σκοπεύει να αφήσει το θέμα εκεί. Ως μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΟΠ, δηλώνει ότι θα θέσει επίσημα όλα όσα καταγγέλλει ενώπιον της Εκτελεστικής Επιτροπής, ζητώντας ουσιαστικά δημόσιες απαντήσεις και τεκμηρίωση.
Η συζήτηση, λοιπόν, μόλις αρχίζει. Γιατί όταν ένα μέλος της ίδιας της διοικητικής δομής της ΚΟΠ αποχωρεί καταγγέλλοντας έλλειψη συλλογικότητας, ελέγχου και λογοδοσίας, τότε το ζήτημα ξεπερνά κατά πολύ ένα απλό θέμα προσώπων. Αγγίζει την ίδια τη λειτουργία του συστήματος.
Και πλέον το επόμενο βήμα ανήκει στην ΚΟΠ. Θα απαντήσει στις αιχμές; Θα υπερασπιστεί τον τρόπο λειτουργίας της επιτροπής; Ή θα ανοίξει πράγματι μια συζήτηση για αλλαγές στη δομή και στον έλεγχο της κυπριακής διαιτησίας;
Οι απαντήσεις για πολλούς μοιάζουν προφανείς…Οι επόμενες τοποθετήσεις αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.