Το μεγαλύτερο «αν» του αγώνα στο Stayen είναι προφανές. Τι θα γινόταν αν η ΟΜΟΝΟΙΑ είχε τελειώσει μία από τις μεγάλες ευκαιρίες που δημιούργησε;
Η απάντηση δεν αλλάζει τώρα το αποτέλεσμα. Το 1-0 έμεινε, η πίκρα έμεινε και η αστοχία ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που η ομάδα δεν πήρε αυτό που άξιζε από την εμφάνισή της. Αυτό πρέπει να αναγνωριστεί.
Δεν πρέπει όμως να γίνει εμμονή. Γιατί όταν μια ομάδα αρχίζει να μετρά κάθε τελική, κάθε χαμένη ευκαιρία και κάθε λάθος στην περιοχή σαν βάρος, τότε πολύ εύκολα γεννιέται νευρικότητα. Και η νευρικότητα μπροστά από το γκολ είναι συνήθως ο χειρότερος σύμβουλος.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ το τελευταίο διάστημα δείχνει ότι μπορεί να δημιουργήσει. Αυτό είναι το πρώτο και σημαντικότερο. Βρίσκει συνεργασίες, φτάνει σε καλές προϋποθέσεις, βγάζει παίκτες σε θέσεις εκτέλεσης και γενικά δεν μοιάζει με ομάδα που δεν ξέρει πώς να φτάσει στην αντίπαλη περιοχή.
Το πρόβλημα είναι η τελευταία πράξη. Και αυτή η τελευταία πράξη δεν διορθώνεται πάντα με περισσότερη πίεση. Διορθώνεται με καθαρό μυαλό, επαναλήψεις, αυτοπεποίθηση και με την αίσθηση ότι η επόμενη φάση μπορεί να είναι αυτή που θα αλλάξει τα πάντα.
Αυτό ισχύει και για τον Μόντνορ. Έχασε μεγάλες ευκαιρίες στο Βέλγιο και προφανώς έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης. Αυτό δεν χρειάζεται να κρυφτεί. Αλλά άλλο η κριτική και άλλο η ισοπέδωση. Είναι ένας νεαρός ποδοσφαιριστής που βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία προσαρμογής, ψάχνει τον ρυθμό του και προσπαθεί να βρει τη θέση του σε μια ομάδα με μεγαλύτερες απαιτήσεις.
Αν κάθε χαμένη ευκαιρία μετατρέπεται σε προσωπική καταδίκη, τότε το μόνο που πετυχαίνεις είναι να φορτώνεις ακόμη περισσότερο έναν παίκτη που ήδη γνωρίζει ότι έπρεπε να είχε σκοράρει.
Το ίδιο ισχύει γενικά και για την επιθετική γραμμή. Η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν χρειάζεται στη ρεβάνς παίκτες που θα μπουν στο γήπεδο σκεπτόμενοι πόσα έχασαν στο πρώτο ματς. Χρειάζεται παίκτες που θα μπουν πιστεύοντας ότι μπορούν να δημιουργήσουν ξανά και αυτή τη φορά να τελειώσουν τη δουλειά.
Η αστοχία στο Stayen κόστισε. Αυτό είναι δεδομένο. Αλλά η λύση δεν είναι να αρχίσουν όλοι να κυνηγούν το γκολ με άγχος.
Η λύση είναι να συνεχίσει η ομάδα να δημιουργεί με τον ίδιο τρόπο, να κρατήσει την ψυχραιμία της και να εμπιστευτεί ότι όταν έρθει ξανά η μεγάλη στιγμή, θα είναι πιο έτοιμη. Γιατί στη ρεβάνς, το γκολ θα έρθει μόνο αν πρώτα έρθει η σωστή απόφαση.
Η αστοχία πλήγωσε την ΟΜΟΝΟΙΑ στο Βέλγιο. Δεν πρέπει όμως να πληγώσει και το μυαλό της πριν από το ΓΣΠ.