Ο Χένινγκ Μπεργκ δεν χρειάστηκε πολύ χρόνο για να αφήσει το αποτύπωμά του στην ΟΜΟΝΟΙΑ. Από την πρώτη του θητεία άλλαξε σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο η ομάδα αντιμετώπιζε τα μεγάλα παιχνίδια, επανέφερε την πίστη ότι μπορεί να σταθεί με προσωπικότητα στην Ευρώπη και, κυρίως, δημιούργησε ξανά μια ποδοσφαιρική ταυτότητα που ο κόσμος μπορούσε να αναγνωρίσει, να εμπιστευτεί και να απολαμβάνει.
Η παρουσία του στον πράσινο πάγκο δεν συνδέθηκε μόνο με αποτελέσματα, προκρίσεις ή τίτλους, αλλά με μια συνολικότερη μεταμόρφωση της ομάδας σε επίπεδο νοοτροπίας, αγωνιστικής συνέπειας και ποδοσφαιρικής ωριμότητας. Ο Μπεργκ κατάφερε να εμφυσήσει στην ΟΜΟΝΟΙΑ μια ηρεμία που δεν σημαίνει παθητικότητα, μια αυτοπεποίθηση που δεν μετατρέπεται σε αλαζονεία και έναν τρόπο παιχνιδιού που στηρίζεται σε καθαρούς ρόλους, σωστές αποστάσεις, κατοχή με σκοπό και επιθετική σκέψη.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι το πετυχαίνει ξανά και ξανά, ακόμη κι όταν οι συνθήκες αλλάζουν. Κάθε σεζόν έχει διαφορετικό ρόστερ, διαφορετικές ανάγκες, τραυματισμούς, μεταγραφικές εκκρεμότητες, νεαρούς παίκτες που πρέπει να μπουν σταδιακά στην εξίσωση και ποδοσφαιριστές που χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν. Παρ’ όλα αυτά, ο Μπεργκ βρίσκει σχεδόν πάντα τον τρόπο να δημιουργεί ένα σύνολο λειτουργικό, ανταγωνιστικό και ποδοσφαιρικά αναγνωρίσιμο, χωρίς να καταφεύγει εύκολα σε δικαιολογίες και χωρίς να χάνει τον βασικό προσανατολισμό του.
Η μεγάλη πρόκριση απέναντι στη Sint-Truiden ήταν ακόμη μία επιβεβαίωση αυτής της δουλειάς. Η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν πέρασε απλώς επειδή είχε έναν Ντιονί σε εκπληκτική βραδιά ή επειδή το ΓΣΠ την έσπρωξε με τη δύναμή του. Πέρασε γιατί μπήκε στο γήπεδο με σαφή αγωνιστικό σχέδιο, έλεγξε μεγάλα διαστήματα της αναμέτρησης, δημιούργησε με συνέπεια, πίεσε σωστά και έβγαλε στο χορτάρι μια εικόνα ομάδας που ήξερε ακριβώς τι ζητούσε. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο επίτευγμα του Νορβηγού. Δεν δημιουργεί απλώς ομάδες που κερδίζουν. Δημιουργεί ομάδες που ξέρουν γιατί κερδίζουν. Και αυτή η διαφορά είναι τεράστια.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ τα τελευταία χρόνια έχει βρεί ευρωπαϊκή σταθερότητα, έχει μάθει να αντιμετωπίζει με περισσότερη αυτοπεποίθηση παιχνίδια υψηλής πίεσης και έχει αποκτήσει τη δυνατότητα να στέκεται απέναντι σε ομάδες ισχυρότερων πρωταθλημάτων χωρίς να εγκαταλείπει εύκολα το δικό της ποδόσφαιρο. Όλα αυτά δεν προκύπτουν από μία καλή μεταγραφική περίοδο ή από μια συγκυριακή φόρμα, αλλά από μια προπονητική φιλοσοφία που επαναλαμβάνεται, εξελίσσεται και προσαρμόζεται.
Ο Μπεργκ έχει επίσης κάτι που δύσκολα αποτυπώνεται στους αριθμούς: ξέρει να δημιουργεί εμπιστοσύνη. Εμπιστεύεται παίκτες, τους δίνει χώρο να εξελιχθούν, δεν τους «καίει» μετά από μία κακή εμφάνιση και συχνά καταφέρνει να πάρει από αυτούς περισσότερα από όσα περίμενε ο κόσμος αρχικά. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται νεαρούς ποδοσφαιριστές , αλλά και πιο έμπειρους παίκτες που περνούν περιόδους αμφισβήτησης, φανερώνει έναν προπονητή που βλέπει πέρα από το αποτέλεσμα της μιας βραδιάς.
Και αυτός είναι ίσως ο λόγος που ο κόσμος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ έχει δεθεί τόσο πολύ μαζί του. Ο Μπεργκ δεν είναι αλάνθαστος. Κανένας προπονητής δεν είναι. Θα υπάρχουν επιλογές που θα συζητηθούν, ματς που δεν θα βγουν, περίοδοι όπου η ομάδα θα χρειαστεί να αλλάξει πράγματα. Όμως όταν βλέπεις τη συνολική εικόνα, το αποτύπωμα είναι ξεκάθαρο. Ο Νορβηγός άλλαξε το ρου της σύγχρονης ιστορίας της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και συνεχίζει να την οδηγεί σε ένα επίπεδο όπου η Ευρώπη δεν αποτελεί πλέον εξαίρεση, αλλά μέρος της ταυτότητάς της.
Και γι’ αυτό η σκέψη για το μέλλον δεν μπορεί παρά να είναι μία. Μακάρι η συνεργασία αυτή να συνεχιστεί για πολλά χρόνια ακόμη. Μακάρι η ΟΜΟΝΟΙΑ να διατηρήσει στον πάγκο της έναν άνθρωπο που έχει αποδείξει ότι μπορεί να χτίζει, να εξελίσσει και να κρατά την ομάδα ανταγωνιστική ακόμη και όταν οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές. Μακάρι να συνεχίσουμε να τον βλέπουμε εκεί, ψύχραιμο, συγκεντρωμένο και πιστό στη φιλοσοφία του, να δημιουργεί ομάδες που παίζουν όμορφο ποδόσφαιρο και ταυτόχρονα ξέρουν να κερδίζουν.
Γιατί η μεγαλύτερη επιτυχία του Χένινγκ Μπεργκ δεν είναι μόνο όσα έχει ήδη πετύχει. Είναι ότι, κάθε φορά που βρίσκεται στον πράσινο πάγκο, δίνει την αίσθηση πως η ΟΜΟΝΟΙΑ μπορεί να πετύχει ακόμη περισσότερα.