Σε μια πόλη της βελγικής Λιμβουργίας με πληθυσμό που δεν παραπέμπει σε κάποιο από τα μεγάλα ποδοσφαιρικά κέντρα της χώρας, υπάρχει ένας σύλλογος που εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα επιμένει να βρίσκει τον δικό του τρόπο να επιβιώνει, να εξελίσσεται και, ανά διαστήματα, να ανατρέπει τις ισορροπίες.
Αυτή είναι η Sint-Truiden.
Η ομάδα που βρίσκεται πλέον ανάμεσα στην ΟΜΟΝΟΙΑ και το League Phase του Europa League δεν έχει τη διεθνή λάμψη της Club Brugge ή της Anderlecht. Έχει όμως κάτι διαφορετικό: ιστορία, ξεκάθαρη ταυτότητα και τα τελευταία χρόνια ένα ιδιαίτερο ποδοσφαιρικό μοντέλο που την έχει μετατρέψει σε γέφυρα ανάμεσα στην Ιαπωνία και την Ευρώπη.
Η ιστορία της αρχίζει το 1924. Στα περισσότερα από 100 χρόνια που ακολούθησαν γνώρισε ανόδους, υποβιβασμούς, τελικούς κυπέλλου και περιόδους στις οποίες βρέθηκε ανάμεσα στις καλύτερες ομάδες του βελγικού ποδοσφαίρου. Στη δεκαετία του 1960 έζησε μία από τις χρυσές εποχές της υπό τον Raymond Goethals, πολύ πριν ο Βέλγος τεχνικός γράψει τη δική του μεγάλη ευρωπαϊκή ιστορία.
Η έδρα της, το Stayen, αποτελεί επίσης σημαντικό κομμάτι της ταυτότητάς της. Για την επιστροφή της STVV στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις έγιναν εκτεταμένες εργασίες ώστε το γήπεδο να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της UEFA Category 4. Αντικαταστάθηκαν μεταξύ άλλων 1.700 καθίσματα, δημιουργήθηκαν νέες εγκαταστάσεις για τα ΜΜΕ και έγιναν παρεμβάσεις στις θέσεις των καμερών, στους πάγκους και στους χώρους φιλοξενίας των οπαδών.
Κάπου όμως στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας η ιστορία της Sint-Truiden πήρε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση.
Το 2018, η ιαπωνική DMM.com απέκτησε τις μετοχές του συλλόγου. Από εκείνη τη στιγμή το Stayen άρχισε να μετατρέπεται σταδιακά σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες «πύλες» του ιαπωνικού ποδοσφαίρου προς την Ευρώπη. Η DMM παραμένει ο βασικός μέτοχος, ενώ στο ιδιοκτησιακό σχήμα υπάρχουν και άλλοι ιαπωνικοί όμιλοι.
Και το σχέδιο δεν περιορίστηκε στις επιχειρηματικές σχέσεις.
Από τη Sint-Truiden πέρασαν ποδοσφαιριστές που αργότερα έφτασαν πολύ ψηλότερα. Daichi Kamada, Wataru Endo, Takehiro Tomiyasu, Zion Suzuki είναι μερικά μόνο από τα ονόματα που συνδέθηκαν με το συγκεκριμένο μοντέλο. Η ίδια η STVV παρουσιάζει πλέον αυτή τη σχέση με την Ιαπωνία ως βασικό κομμάτι της αγωνιστικής και scouting φιλοσοφίας της.
Και αυτή η σύνδεση παραμένει έντονη μέχρι σήμερα.
Το φετινό καλοκαίρι αποκτήθηκε ο Ryotaro Araki από την Kashima Antlers. Ένας 24χρονος επιθετικός μέσος που έφτασε στο Βέλγιο έχοντας ήδη 151 παιχνίδια με 18 γκολ και 21 ασίστ στο ιαπωνικό ποδόσφαιρο. Η ίδια η STVV τον παρουσίασε ουσιαστικά ως τον ποδοσφαιριστή που μπορεί να αναλάβει τα «κλειδιά» της δημιουργίας, υπογραμμίζοντας την τεχνική, την ντρίμπλα και την ικανότητά του να βρίσκει χώρους ανάμεσα στις γραμμές.
Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε φτάσει και ο Nelson Ishiwatari από την Cerezo Osaka. Μόλις 21 ετών, με νιγηριανές ρίζες και δυνατότητα να αγωνιστεί σε περισσότερους από έναν ρόλους στον άξονα. Η STVV τον απέκτησε έχοντας ήδη παρακολουθήσει για καιρό την εξέλιξή του, ενώ είχε προηγηθεί η ανάδειξή του σε Best Young Player στο δυτικό κομμάτι της J1 League.
Δεν είναι λοιπόν σύμπτωση ότι βλέποντας το σημερινό ρόστερ συναντά κανείς ξανά αρκετά ονόματα από την ασιατική αγορά. Ο αρχηγός Shogo Taniguchi παρέμεινε στην ομάδα, ενώ υπάρχουν επίσης οι Leo Kokubo, Taiga Hata, Araki, Ishiwatari και άλλοι ποδοσφαιριστές που ενισχύουν αυτόν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του συλλόγου.
Όμως η Sint-Truiden που θα αντιμετωπίσει η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν είναι ενδιαφέρουσα μόνο λόγω της φιλοσοφίας της.
Έρχεται από μία ιστορική σεζόν.
Με τον Wouter Vrancken στον πάγκο, η STVV κατέκτησε την τρίτη θέση στο Βέλγιο και εξασφάλισε την επιστροφή της στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ήταν τέτοια η επίδραση του Βέλγου τεχνικού, ώστε αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς στην Pro League συγκεντρώνοντας σχεδόν το μισό των ψήφων.
Το παράδοξο είναι ότι ο άνθρωπος που την οδήγησε εκεί δεν βρίσκεται πλέον στον πάγκο.
Ο Vrancken αποχώρησε στο τέλος της σεζόν και η STVV επέλεξε τη λύση της συνέχειας. Ο μέχρι τότε βοηθός Frédéric De Meyer ανέλαβε πρώτος προπονητής. Δεν ήρθε κάποιος ξένος προς το περιβάλλον για να αλλάξει τα πάντα. Αντίθετα, προωθήθηκε ένας άνθρωπος που βρισκόταν ήδη στο Stayen από το 2024 και γνώριζε από μέσα τη λειτουργία και τη φιλοσοφία της ομάδας.
Παράλληλα, υπήρξαν αλλαγές στο ρόστερ.
Η σημαντικότερη απώλεια ήταν ο Rihito Yamamoto, ο οποίος μετά από 98 συμμετοχές, πέντε γκολ και δέκα ασίστ με τα «Καναρίνια» έκανε το επόμενο βήμα για τη Freiburg. Μια μεταγραφή που στην πραγματικότητα αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα του μοντέλου της STVV: παίρνει ποδοσφαιριστές, τους αναπτύσσει και επιχειρεί να τους στείλει σε μεγαλύτερα πρωταθλήματα.
Από την άλλη, ο σύλλογος κατάφερε να διατηρήσει σημαντικά κομμάτια του κορμού. Ο Taniguchi έμεινε, ο Joedrick Pupe αποκτήθηκε μόνιμα μετά τον δανεισμό του, ενώ μόλις την Παρασκευή επέστρεψε με κανονική μεταγραφή και ο Arbnor Muja, τον οποίο η ίδια η STVV χαρακτηρίζει σημαντικό ποδοσφαιριστή της περσινής ιστορικής τρίτης θέσης.
Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα.
Το πρόσφατο 3-3 με τη Cercle Brugge ήταν ίσως μια μικρή φωτογραφία του τι μπορεί να περιμένει η ΟΜΟΝΟΙΑ. Μια Sint-Truiden ικανή να δημιουργήσει, να φτάσει μέχρι το 3-1 και να απειλήσει ακόμη και για τέταρτο γκολ, αλλά ταυτόχρονα μια ομάδα που δεν κατάφερε να προστατεύσει το προβάδισμά της και δέχθηκε την ισοφάριση στο τέλος.
Ο De Meyer παραδέχθηκε μετά το παιχνίδι την απογοήτευσή του, επειδή η ομάδα του είχε ευκαιρίες να κάνει το 1-4. Ταυτόχρονα όμως γύρισε αμέσως το βλέμμα στην ΟΜΟΝΟΙΑ, τονίζοντας ότι ολόκληρος ο σύλλογος περιμένει με ανυπομονησία την ευρωπαϊκή αναμέτρηση.
Αυτό ίσως περιγράφει καλύτερα και το μέγεθος της πρόκλησης που περιμένει τους «πράσινους».
Δεν θα ταξιδέψουν στο Βέλγιο για να αντιμετωπίσουν κάποιο ευρωπαϊκό μεγαθήριο. Ούτε όμως μια ομάδα που βρέθηκε τυχαία στα πλέι οφ.
Θα αντιμετωπίσουν έναν σύλλογο που πριν λίγους μήνες ολοκλήρωσε μία από τις καλύτερες σεζόν της σύγχρονης ιστορίας του, έχει χτίσει ένα ιδιαίτερο διεθνές μοντέλο, παράγει και αναδεικνύει ποδοσφαιριστές και βλέπει την επιστροφή του στην Ευρώπη σαν μια μεγάλη ευκαιρία.
Η Sint-Truiden έχει ποιότητα, ένταση και παίκτες που μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα. Έχει όμως και αλλαγές, νέο προπονητή και, όπως φάνηκε ήδη, σημεία στα οποία μπορεί να πληγωθεί.
Δεν είναι αντίπαλος για να τη φοβηθεί η ΟΜΟΝΟΙΑ. Είναι όμως αντίπαλος που πρέπει πρώτα να καταλάβει.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της ευρωπαϊκής μονομαχίας: πίσω από τα κίτρινα και μπλε «Καναρίνια» κρύβεται μια ομάδα πολύ πιο ιδιαίτερη απ’ όσο αφήνει να εννοηθεί το όνομά της.