Σε μια βραδιά όπου ο Μπάλκοβετς δικαιολογημένα συγκέντρωσε πάνω του όλα τα φώτα χάρη στο ασύλληπτο γκολ που χάρισε στην ΟΜΟΝΟΙΑ τη μεγάλη νίκη απέναντι στη Θέλτα, υπήρξαν και ποδοσφαιριστές των οποίων η συνεισφορά δεν αποτυπώθηκε στον πίνακα του σκορ, αλλά υπήρξε εξίσου καθοριστική για την τελική έκβαση.
Ένας από αυτούς ήταν ο Ζαν-Κεβίν Ντουβέρν. Ο δεξιός ακραίος αμυντικός της ΟΜΟΝΟΙΑΣ πραγματοποίησε μια εμφάνιση γεμάτη ένταση, δύναμη, σωστές αποφάσεις και αμυντική συνέπεια, αποτελώντας ουσιαστικά ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια του εξαιρετικού τακτικού πλάνου που παρουσίασε η ομάδα του Χένινγκ Μπεργκ.
Και οι αριθμοί εξηγούν πολύ καλά γιατί. Ο Ντουβέρν ολοκλήρωσε το παιχνίδι έχοντας κερδίσει και τις επτά μονομαχίες στις οποίες ενεπλάκη. Επτά στις επτά και 100% επιτυχία. Παράλληλα κατέγραψε δύο interceptions, ενώ κέρδισε και τρία φάουλ, περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο ποδοσφαιριστή της αναμέτρησης.
Δεν του πέρασε σχεδόν τίποτα
Οι αριθμοί έχουν ακόμη μεγαλύτερη αξία όταν τοποθετηθούν μέσα στο πλαίσιο του αγώνα. Η Θέλτα επιχείρησε αρκετές φορές να δημιουργήσει υπεραριθμίες στις πλευρές και να εκμεταλλευτεί την τεχνική ποιότητα των μεσοεπιθετικών της, ωστόσο η δεξιά πλευρά της ΟΜΟΝΟΙΑΣ αποδείχθηκε εξαιρετικά δύσκολο πεδίο για τους Ισπανούς.
Ο Ντουβέρν δεν περιορίστηκε σε μια συμβατική εμφάνιση ακραίου αμυντικού. Έπαιξε επιθετικά στις μονομαχίες, διάβασε σωστά τις κινήσεις των αντιπάλων του, έκλεισε χώρους πριν αυτοί μετατραπούν σε πραγματικό κίνδυνο και, κυρίως, απέφυγε τα αχρείαστα ρίσκα σε ένα παιχνίδι όπου κάθε λανθασμένη απόφαση μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφική.
Το 7/7 στις μονομαχίες αποτυπώνει ακριβώς αυτή τη συνέπεια. Δεν πρόκειται μόνο για δύναμη. Πρόκειται για σωστή τοποθέτηση, timing και αγωνιστική συγκέντρωση.
Και όταν βρήκε χώρο, βγήκε μπροστά
Η παρουσία του, όμως, δεν περιορίστηκε στην άμυνα. Στο 31ο λεπτό ήταν ο ίδιος που πραγματοποίησε μια από τις πιο χαρακτηριστικές επιθετικές ενέργειες της ΟΜΟΝΟΙΑΣ στο πρώτο ημίχρονο. Πήρε μέτρα από τη δεξιά πλευρά, συνέκλινε προς τον άξονα και εκτέλεσε με το αριστερό, αναγκάζοντας τον Ράντου σε δύσκολη επέμβαση, με την μπάλα στη συνέχεια να βρίσκει και στο δοκάρι πριν καταλήξει σε κόρνερ.
Ήταν μια φάση που έδειξε και κάτι ακόμη. Ο Ντουβέρν δεν έπαιξε με φόβο. Γνώριζε πότε έπρεπε να κρατήσει τη θέση του, αλλά όταν ο χώρος άνοιξε μπροστά του δεν δίστασε να επιτεθεί και να δημιουργήσει πρόβλημα στη Θέλτα. Ακριβώς αυτή η ισορροπία ανάμεσα στην αμυντική πειθαρχία και την επιθετική τόλμη χαρακτήρισε συνολικά την εμφάνισή του.
Ένα από τα γρανάζια που έκανε το πλάνο να λειτουργήσει
Σε τέτοιες νίκες είναι φυσιολογικό να μένει στη μνήμη η καθοριστική στιγμή. Το γκολ του Μπάλκοβετς θα παίζει ξανά και ξανά. Ο Φαμπιάνο θα θυμίζει τις κρίσιμες αποκρούσεις του. Ο Σάτκα την επέμβαση πάνω στη γραμμή.
Αλλά για να φτάσει μια ομάδα μέχρι το 89ο λεπτό απέναντι στη Θέλτα έχοντας διατηρήσει το μηδέν και έχοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα να διεκδικήσει τη νίκη, χρειάζονται πολλές μικρότερες μάχες να έχουν ήδη κερδηθεί. Και ο Ντουβέρν κέρδισε όλες τις δικές του.
Κυριολεκτικά ΟΛΕΣ. Επτά μονομαχίες, επτά κερδισμένες. Μια εμφάνιση χωρίς θόρυβο, χωρίς γκολ και χωρίς τη φάση που θα γίνει viral. Αλλά με τεράστια σημασία μέσα στο παιχνίδι.
Και τελικά, ίσως αυτό να είναι το καλύτερο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο κέρδισε η ΟΜΟΝΟΙΑ τη Θέλτα. Όχι μόνο μέσα από μια στιγμή έμπνευσης στο τέλος, αλλά μέσα από δεκάδες μικρές μονομαχίες που κερδήθηκαν προηγουμένως. Και στη δεξιά πλευρά, ο Ντουβέρν δεν έχασε ούτε μία.