Μέχρι τώρα, ο Χένινγκ Μπεργκ έμπαινε σχεδόν σε κάθε ευρωπαϊκό παιχνίδι με έναν μικρό ή μεγαλύτερο περιορισμό. Τιμωρίες, τραυματισμοί, ποδοσφαιριστές που δεν ήταν ακόμη στο επιθυμητό επίπεδο ετοιμότητας και ένα ρόστερ που συνέχιζε να διαμορφώνεται. Πολλές φορές, δηλαδή, οι επιλογές του προπονητή δεν ήταν απλώς θέμα τακτικής. Ήταν και θέμα διαθεσιμότητας.
Τώρα, πριν από τη Sint-Truiden, τα δεδομένα αρχίζουν να αλλάζουν.
Ο Νέγκο έδειξε σαφώς πιο έτοιμος στον επαναληπτικό με τη Lincoln, ο Κουλιμπαλί επέστρεψε και δίνει ξανά δύναμη και εμπειρία στο κέντρο της άμυνας, ο Κακουλλής είναι διαθέσιμος, ενώ ο Άιτινγκ έχει επιστρέψει σε κανονικούς ρυθμούς και προσθέτει μια ποιοτική λύση στη μεσαία γραμμή. Την ίδια στιγμή, ο Ντουβέρν αναμένεται να είναι πανέτοιμος, ενώ ο Σάτκα ανεβάζει σταδιακά στροφές και πλησιάζει όλο και περισσότερο στο επίπεδο που χρειάζεται για να μπει ουσιαστικά στην εξίσωση.
Για πρώτη φορά φέτος, λοιπόν, αρχίζει να δημιουργείται πραγματικός ανταγωνισμός για αρκετές θέσεις. Και αυτό αλλάζει εντελώς τη δουλειά του Μπεργκ.Δεν χρειάζεται πλέον να σκέφτεται μόνο ποιος είναι διαθέσιμος. Μπορεί να αρχίσει να επιλέγει περισσότερο με βάση τον αντίπαλο, τον ρυθμό του παιχνιδιού και τα χαρακτηριστικά που θέλει να έχει η ΟΜΟΝΟΙΑ στο Stayen.
Ποιος ταιριάζει περισσότερο στο συγκεκριμένο ματς; Ποιος είναι σε καλύτερη κατάσταση; Ποιος μπορεί να δώσει κάτι διαφορετικό από τον πάγκο; Αυτά είναι τα διλήμματα που θέλει να έχει ένας προπονητής. Και ο Μπεργκ για πρώτη φορά φέτος τα έχει!
Η Sint-Truiden θα είναι ασφαλώς ένα πολύ πιο απαιτητικό τεστ και η ΟΜΟΝΟΙΑ θα χρειαστεί σχεδόν τα πάντα: ένταση, ταχύτητα, εμπειρία, σωστή διαχείριση και ποιότητα στις αλλαγές. Το θετικό είναι ότι αυτή τη φορά ο Μπεργκ φαίνεται να έχει πολύ περισσότερα εργαλεία στα χέρια του. Και ίσως στο Βέλγιο δούμε για πρώτη φορά πιο καθαρά όχι απλώς την ενδεκάδα που μπορεί να παρατάξει, αλλά την ενδεκάδα που πραγματικά θέλει να παρατάξει.