Η ΟΜΟΝΟΙΑ άφησε δύο βαθμούς με το ξεκίνημα του νέου πρωταθλήματος, μένοντας στο 0-0 απέναντι στην Ομόνοια Αραδίππου στο ΓΣΠ, σε ένα παιχνίδι που επιβεβαίωσε από πολύ νωρίς πόσο δύσκολη μπορεί να γίνει η μετάβαση από την ευρωπαϊκή ένταση στις απαιτήσεις της κυπριακής πραγματικότητας.
Ο Χένινγκ Μπεργκ προχώρησε σε εκτεταμένο rotation, με εννέα αλλαγές σε σχέση με την ευρωπαϊκή αναμέτρηση της Πέμπτης, και η νέα ενδεκάδα δεν κατάφερε να βρει από νωρίς τις απαιτούμενες συνεργασίες, τον σωστό ρυθμό και την επιθετική συνοχή που θα της επέτρεπαν να επιβάλει πλήρως το παιχνίδι της.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ είχε περισσότερη μπάλα, προσπάθησε να πάρει την πρωτοβουλία και στο δεύτερο μέρος αύξησε αισθητά την πίεσή της, όμως για μεγάλα διαστήματα έμοιαζε να ψάχνει τον τρόπο με τον οποίο θα δημιουργήσει πραγματικά καθαρές προϋποθέσεις απέναντι σε μια Ομόνοια Αραδίππου που ήταν καλά οργανωμένη, έπαιξε με αυτοπεποίθηση και, το σημαντικότερο, δεν περιορίστηκε απλώς στο να αμυνθεί.
Οι φιλοξενούμενοι είχαν τρία δοκάρια και αυτό από μόνο του λέει πολλά για την εικόνα του αγώνα. Στο 13’ ο Ντε Μάρκο απείλησε με κεφαλιά, με τον Καμίνσκι να παρεμβαίνει και την μπάλα να καταλήγει στο δοκάρι, στο 56’ ο Φαν Μούλεν είχε δεύτερο δοκάρι με κεφαλιά, ενώ στο 78’ ο Γκονσάλες σημάδεψε ξανά το δοκάρι με δυνατό σουτ εκτός περιοχής.
Για την ΟΜΟΝΟΙΑ, το πρώτο ημίχρονο κύλησε χωρίς τη δημιουργικότητα που θα ήθελε ο Μπεργκ. Υπήρξαν κάποιες καλές στιγμές με Μαγιαμπέλα, Κακουλλή και Εβάντρο, όμως όχι η συνεχής πίεση και η καθαρή κυκλοφορία που θα έφερναν τον αντίπαλο σε μόνιμη θέση άμυνας.
Οι δύο αλλαγές στο ημίχρονο, με Τάνκοβιτς και Μοντνόρ, βελτίωσαν την εικόνα και έδωσαν περισσότερη ένταση στο παιχνίδι της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Στο 47’ ο Κακουλλής έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, όμως το γκολ ακυρώθηκε σωστά για οφσάιντ στην αρχή της φάσης, ενώ όσο περνούσε η ώρα οι πράσινοι ανέβασαν τις γραμμές τους και άρχισαν να βρίσκουν περισσότερες καταστάσεις στην περιοχή.
Η είσοδος του Ντιονί έδωσε ακόμη μεγαλύτερη παρουσία στο κουτί, με τον Γάλλο να γίνεται ο κύριος εκφραστής των επιθετικών προσπαθειών για ένα σημαντικό διάστημα. Είχε κεφαλιές, προσπάθειες από κοντά και συμμετοχή σε αρκετές επικίνδυνες φάσεις, χωρίς όμως να καταφέρει να βρει το γκολ που θα άλλαζε την ιστορία του αγώνα.
Η μεγαλύτερη ευκαιρία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ ήρθε στο 79’, όταν ο Μοντνόρ έκανε εξαιρετική ατομική προσπάθεια, μπήκε στην περιοχή και επιχείρησε δύο τελειώματα, με τον Ζίφκοβιτς να πραγματοποιεί ισάριθμες αποκρούσεις και να κρατά το μηδέν.
Από τη δική μας οπτική, το σημαντικότερο πρόβλημα δεν ήταν μόνο ότι δεν ήρθε το γκολ. Ήταν ότι για μεγάλο μέρος του παιχνιδιού έλειψαν η συνοχή, η ένταση και το καθαρό μυαλό στην τελική ενέργεια, στοιχεία που σε τέτοια παιχνίδια κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια δύσκολη αλλά επαγγελματική νίκη και σε μια απώλεια βαθμών.
Το rotation είχε τη λογική του, ειδικά μετά την ένταση της Πέμπτης και με νέο απαιτητικό παιχνίδι να ακολουθεί, όμως η εικόνα έδειξε επίσης πόσο δύσκολο είναι να αλλάξεις εννέα πρόσωπα χωρίς να επηρεαστούν οι αυτοματισμοί και η χημεία. Δεν σημαίνει ότι οι επιλογές ήταν λανθασμένες στο σύνολό τους, αλλά σίγουρα το αποτέλεσμα και η αγωνιστική εικόνα προσφέρουν στον Μπεργκ υλικό για σκέψη.
Και εδώ βρίσκεται το πρώτο μάθημα της σεζόν.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ θα χρειαστεί πολλές φορές να κάνει rotation, να διαχειριστεί Ευρώπη και Κύπρο και να εμπιστευτεί ολόκληρο το ρόστερ της. Για να το κάνει με επιτυχία, όμως, θα πρέπει να βρίσκει τρόπους να αλλάζει πρόσωπα χωρίς να αλλάζει ταυτότητα, ένταση και απαιτήσεις. Το 0-0 απέναντι στην Ομόνοια Αραδίππου δεν καταστρέφει τίποτα, αλλά είναι ένα ξεκάθαρο πρώτο καμπανάκι. Η υπεράσπιση του τίτλου άρχισε με απώλεια, και από εδώ και πέρα η αντίδραση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.