Τα πρώτα οκτώ επίσημα παιχνίδια της ΟΜΟΝΟΙΑΣ σε Κύπρο και Ευρώπη έχουν ήδη δώσει ένα πρώτο, αρκετά ενδιαφέρον δείγμα για το πού βρίσκεται η ομάδα σε αυτή τη φάση της σεζόν, και αν υπάρχει ένα στοιχείο που ξεχωρίζει περισσότερο από τα υπόλοιπα, αυτό είναι η σχετικά περιορισμένη επιθετική παραγωγή σε σχέση με την ποιότητα, το βάθος και τις επιλογές που διαθέτει πλέον το ρόστερ.
Σε αυτά τα οκτώ παιχνίδια, η ΟΜΟΝΟΙΑ έχει πετύχει συνολικά 7 γκολ, δηλαδή κάτι λιγότερο από ένα γκολ ανά αγώνα, ενώ ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι σκόρερ είναι μόλις τρεις: ο Ντιονί, ο Παναγιώτης Ανδρέου και ο Νικόλας Παναγιώτου, ο οποίος πλέον δεν βρίσκεται στο ρόστερ της ομάδας μετά τη μετακίνησή του στην Ουτρέχτη.
Το στοιχείο γίνεται ακόμη πιο έντονο αν προστεθεί ότι στα 4 από τα 8 επίσημα παιχνίδια η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν κατάφερε καν να βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα, κάτι που δείχνει ότι μέχρι στιγμής η επιθετική λειτουργία δεν έχει αποκτήσει τη σταθερότητα που θα ήθελε ο Χένινγκ Μπεργκ, παρά το γεγονός ότι στο ρόστερ υπάρχουν ποδοσφαιριστές με ποιότητα, τεχνική, εμπειρία και ικανότητα να επηρεάζουν άμεσα το τελευταίο τρίτο.
Το γιατί συμβαίνει αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί σε έναν και μόνο λόγο. Η ομάδα έχει αλλάξει αρκετά πρόσωπα, ορισμένοι ποδοσφαιριστές έχουν ενσωματωθεί πολύ πρόσφατα, άλλοι αναζητούν ακόμη τον κατάλληλο ρόλο μέσα στο σύνολο, ενώ είναι λογικό να απαιτείται χρόνος ώστε να δημιουργηθούν οι αυτοματισμοί, οι σωστές αποστάσεις και η απαραίτητη χημεία που επιτρέπει σε μια ομάδα να δημιουργεί ευκαιρίες με μεγαλύτερη συνέπεια και να λειτουργεί πιο φυσικά κοντά στην αντίπαλη περιοχή.
Αυτό, ωστόσο, δεν αναιρεί μια βασική διαπίστωση: η ποιότητα που υπάρχει στο ρόστερ είναι, τουλάχιστον στα χαρτιά, μεγαλύτερη από τον μέχρι στιγμής επιθετικό απολογισμό.
Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη πρόκληση για τη συνέχεια. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να σκοράρει περισσότερο ο Ντιονί ή να βρεθεί ένας δεύτερος σταθερός εκτελεστής, αλλά να ανοίξει ο κύκλος των παικτών που συμβάλλουν επιθετικά, ώστε η ομάδα να μην εξαρτάται από έναν ή δύο ποδοσφαιριστές για να βρει γκολ, ιδιαίτερα σε μια σεζόν όπου οι αντίπαλοι θα έχουν διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά και θα χρειάζονται διαφορετικούς τρόπους διάσπασης.
Η προσθήκη του Τανάσε μπορεί να βοηθήσει σημαντικά σε αυτό το κομμάτι, λόγω της παρουσίας του κοντά στην περιοχή και της ικανότητάς του να συμμετέχει άμεσα στο τελείωμα των φάσεων, ενώ ο Μπράουερς μπορεί να προσφέρει περισσότερα τρεξίματα και δεύτερες κινήσεις από τη μεσαία γραμμή, όμως είναι λογικό να χρειάζονται χρόνο ώστε να ενταχθούν πλήρως στη λειτουργία της ομάδας και να δημιουργήσουν τις απαραίτητες συνεργασίες.
Παράλληλα, η ΟΜΟΝΟΙΑ χρειάζεται μεγαλύτερη συμμετοχή στο σκοράρισμα και από τα υπόλοιπα μεσοεπιθετικά της όπλα, γιατί μια ομάδα που θέλει να διεκδικεί τίτλους και να ανταποκρίνεται σε ένα απαιτητικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα δεν μπορεί να βασίζεται για μεγάλο διάστημα σε τόσο περιορισμένο αριθμό σκόρερ.
Ο απολογισμός των πρώτων οκτώ αγώνων δεν αποτελεί τελική ετυμηγορία για την επιθετική δυναμική της ομάδας. Είναι όμως ένα καθαρό μήνυμα για το πού χρειάζεται βελτίωση. Η ΟΜΟΝΟΙΑ διαθέτει περισσότερη ποιότητα από αυτή που έχουν δείξει μέχρι στιγμής οι αριθμοί. Τώρα πρέπει να αρχίσει να τη μετατρέπει σε περισσότερες ευκαιρίες, περισσότερους διαφορετικούς σκόρερ και, κυρίως, περισσότερα γκολ.