Λίγο μετά το 60ό λεπτό της αναμέτρησης με τον Απόλλωνα, ο Χένινγκ Μπεργκ γύρισε προς τον πάγκο και έριξε ταυτόχρονα στο παιχνίδι τρεις ποδοσφαιριστές που, υπό διαφορετικές συνθήκες, θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελούν βασικές επιλογές σε ΟΛΕΣ τις ομάδες της πρώτης κατηγορίας.
Εβάντρο, Τανάσε και Ακιντόλα.
Και μόνο τα ονόματα αρκούν για να αντιληφθεί κανείς το επίπεδο ποιότητας που υπάρχει πλέον στο ρόστερ της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Δεν πρόκειται απλώς για τρεις εναλλακτικές λύσεις που μπήκαν για να «γεμίσουν» τα τελευταία λεπτά ενός αγώνα, αλλά για τρεις ποδοσφαιριστές με εμπειρία, προσωπικότητα και διαφορετικά χαρακτηριστικά, οι οποίοι μπορούν να αλλάξουν τον ρυθμό, να διαφοροποιήσουν το αγωνιστικό πλάνο και να προσφέρουν στον Μπεργκ επιλογές που πριν από λίγο καιρό δεν υπήρχαν στον ίδιο βαθμό.
Ο Εβάντρο μπορεί να δώσει δημιουργία, κίνηση ανάμεσα στις γραμμές και ποιότητα στην τελευταία πάσα. Ο Τανάσε προσθέτει εμπειρία, τεχνική, αντίληψη του χώρου και τη δυνατότητα να κινηθεί σε περισσότερους από έναν ρόλους στο μεσοεπιθετικό κομμάτι. Ο Ακιντόλα, ακόμη και με ελάχιστες προπονήσεις στα πόδια του με τη νέα του ομάδα, έδειξε ήδη πόσο διαφορετικό στοιχείο μπορεί να προσθέσει μέσα από την ταχύτητα, την έκρηξη και την αμεσότητά του.
Το γεγονός ότι αυτοί οι τρεις ποδοσφαιριστές μπήκαν ως αλλαγές είναι ίσως η πιο καθαρή εικόνα του πόσο έχει αλλάξει το βάθος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Η ποιότητα δεν περιορίζεται πλέον μόνο στην αρχική ενδεκάδα. Ξεχειλίζει και από τον πάγκο.
Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί τεράστιο πλεονέκτημα στη διάρκεια της σεζόν, όταν το πρόγραμμα θα γίνει ακόμη πιο απαιτητικό και η ομάδα θα χρειαστεί να διαχειριστεί συνεχόμενα παιχνίδια, διαφορετικού τύπου αντιπάλους, τραυματισμούς, κόπωση και αναπόφευκτες μεταβολές στη φόρμα των ποδοσφαιριστών.
Ο Μπεργκ βρίσκεται πλέον στην ευχάριστη θέση να μπορεί να κοιτάζει τον πάγκο και να βρίσκει ποδοσφαιριστές που δεν μπαίνουν απλώς για να διατηρήσουν το επίπεδο, αλλά μπορούν να το ανεβάσουν ή να δώσουν στο παιχνίδι μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Και αυτή είναι ίσως μία από τις μεγαλύτερες διαφορές της φετινής ΟΜΟΝΟΙΑΣ.
Δεν χρειάζεται να εξαρτάται αποκλειστικά από τους έντεκα που ξεκινούν. Μπορεί να διαθέτει δεύτερο κύμα ποιότητας, να αλλάζει πρόσωπα χωρίς να χάνει προσωπικότητα και να δημιουργεί προβλήματα στον αντίπαλο ακόμη και όταν το παιχνίδι απαιτεί διαφορετικό πλάνο στο δεύτερο ημίχρονο.
Φυσικά, τα ονόματα από μόνα τους δεν κερδίζουν αγώνες και η ποιότητα πρέπει πάντοτε να μεταφράζεται σε απόδοση, συνεργασίες και αποτελεσματικότητα. Όμως όταν έχεις την πολυτέλεια, λίγο μετά το 60ό λεπτό, να ρίχνεις στο παιχνίδι Εβάντρο, Τανάσε και Ακιντόλα, τότε είναι δύσκολο να μην αισιοδοξείς για το επίπεδο και τις δυνατότητες αυτού του ρόστερ.