Αν υπάρχει κάτι που πρέπει να κρατήσει η ΟΜΟΝΟΙΑ από το παιχνίδι στο Stayen, δεν είναι μόνο η πίκρα για το γκολ στο 90+4’. Είναι κυρίως όσα έκανε σωστά μέχρι περίπου το 70’. Για μεγάλο διάστημα, η ομάδα του Χένινγκ Μπεργκ είχε σωστή δομή, πειθαρχία, καθαρό μυαλό και μια αγωνιστική συμπεριφορά που έδειχνε ότι μπορεί να σταθεί σε αυτό το επίπεδο χωρίς φόβο.
Δεν κλείστηκε. Δεν παραδόθηκε στην ένταση της Sint-Truiden. Κυκλοφόρησε σωστά την μπάλα, έβγαινε με καθαρό τρόπο από την πίεση, είχε καλές αποστάσεις και βρήκε αρκετές φορές συνεργασίες που την έφεραν σε επικίνδυνες θέσεις. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο κέρδος από το Βέλγιο.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ έδειξε ότι μπορεί να παίξει το δικό της παιχνίδι απέναντι στη STVV. Για περίπου 70 λεπτά, δεν έμοιαζε με ομάδα που απλώς προσπαθεί να επιβιώσει εκτός έδρας. Έμοιαζε με ομάδα που είχε σχέδιο. Μάλιστα, σε αρκετές στιγμές κατάφερε να αναγκάσει τους Βέλγους να προσαρμοστούν πάνω της και όχι το αντίθετο. Εκεί πρέπει να πατήσει στη ρεβάνς.
Όχι αντιγράφοντας μηχανικά ό,τι έγινε στο Stayen, αλλά κρατώντας τις ίδιες αρχές. Σωστή πρώτη πάσα, κοντινές αποστάσεις, υπομονή στην κυκλοφορία, κίνηση χωρίς την μπάλα και κυρίως, περισσότερη αποφασιστικότητα όταν έρχεται η στιγμή για το γκολ.
Γιατί εκεί χάθηκε το παιχνίδι. Οι ευκαιρίες δημιουργήθηκαν. Οι προϋποθέσεις υπήρχαν. Αυτό που δεν ήρθε ήταν η τελική πράξη.
Και στη ρεβάνς, αυτό θα πρέπει να αλλάξει. Η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν χρειάζεται να ανακαλύψει από την αρχή πώς μπορεί να πληγώσει τη Sint-Truiden. Το έδειξε ήδη στο Βέλγιο. Χρειάζεται να το κάνει για μεγαλύτερο διάστημα και να είναι πολύ πιο αποτελεσματική όταν το παιχνίδι της δώσει τις στιγμές.
Μετά το 70’, η εικόνα άλλαξε. Η ομάδα έχασε μέτρα, η STVV βρήκε περισσότερο χώρο και στο τέλος ήρθε το γκολ που άλλαξε το αποτέλεσμα. Αυτό είναι το δεύτερο μάθημα. Στο ΓΣΠ δεν αρκεί ένα καλό 60λεπτο ή 70λεπτο. Θα χρειαστεί συγκέντρωση μέχρι το τελευταίο σφύριγμα.
Η πρόκριση μπορεί να γυρίσει. Και το πιο σημαντικό είναι ότι η ίδια η ΟΜΟΝΟΙΑ έδωσε στον εαυτό της λόγους να το πιστεύει.
Το πρώτο 70λεπτο του Stayen έδειξε τον δρόμο. Στο ΓΣΠ πρέπει απλώς να τον περπατήσει μέχρι το τέλος.