Η ΟΜΟΝΟΙΑ έχει ήδη δώσει τα πρώτα πέντε επίσημα παιχνίδια της σεζόν και, όσο κι αν υπάρχουν αρκετά θετικά στοιχεία στην εικόνα της ομάδας, υπάρχει ένα δεδομένο που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Οι πράσινοι έχουν σκοράρει μόλις τρία γκολ, ενώ από αυτά μόνο το ένα προήλθε από ποδοσφαιριστή που ανήκει καθαρά στην επιθετική γραμμή, είτε μιλάμε για κεντρικό επιθετικό, είτε για εξτρέμ, είτε για παίκτη που αγωνίζεται πίσω από τον φορ.
Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα πανικού ή ότι πρέπει να μηδενιστεί η δουλειά που γίνεται στο επιθετικό κομμάτι, ειδικά από τη στιγμή που η ΟΜΟΝΟΙΑ έχει δημιουργήσει σε αρκετά παιχνίδια προϋποθέσεις για περισσότερα γκολ από όσα τελικά πέτυχε. Δείχνει όμως κάτι πολύ συγκεκριμένο. Η ομάδα χρειάζεται να αρχίσει να παίρνει μεγαλύτερη παραγωγή από τους ποδοσφαιριστές που βρίσκονται στο γήπεδο ακριβώς για να δημιουργούν, να απειλούν και να τελειώνουν τις φάσεις.
Η ευθύνη φυσικά δεν μπορεί να πέσει σε έναν μόνο παίκτη. Το επιθετικό παιχνίδι είναι αποτέλεσμα συνολικής λειτουργίας, από τον τρόπο που η ομάδα βγαίνει από την πίεση μέχρι τις κινήσεις χωρίς την μπάλα, την ποιότητα της τελευταίας πάσας και την παρουσία παικτών μέσα στην περιοχή. Όταν όμως μια ομάδα δημιουργεί ευκαιρίες και καταφέρνει να φτάσει με αξιώσεις κοντά στην αντίπαλη εστία, κάποια στιγμή χρειάζεται και οι ποδοσφαιριστές της πρώτης γραμμής να μετατρέψουν αυτή τη δουλειά σε αριθμούς.
Ο Ντιονί έχει ήδη ανοίξει λογαριασμό και έδειξε στο δεύτερο παιχνίδι με τη Λίνκολν ότι μπορεί να δώσει στην ΟΜΟΝΟΙΑ εκείνο το γκολ που αλλάζει τη μορφή μιας αναμέτρησης, όμως γύρω του χρειάζεται μεγαλύτερη συνεισφορά και από τους υπόλοιπους. Ο Μόντνορ έχει βρεθεί σε εξαιρετικές θέσεις, με το παιχνίδι στο Βέλγιο να αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, ενώ ο Τάνκοβιτς έδειξε απέναντι στη Sint-Truiden πολύ καλύτερη εικόνα, συμμετέχοντας περισσότερο στη δημιουργία και βρίσκοντας ξανά ρυθμό. Το ζητούμενο τώρα είναι αυτή η βελτίωση να αρχίσει να μεταφράζεται και σε γκολ ή ασίστ.
Το ίδιο ισχύει για τους παίκτες που αγωνίζονται στα άκρα. Σε μια ομάδα που θέλει να έχει επιθετική φιλοσοφία, δεν μπορεί όλη η ευθύνη του σκοραρίσματος να μεταφέρεται στον κεντρικό επιθετικό, ούτε είναι ρεαλιστικό να περιμένει κανείς ότι οι στόπερ, οι μέσοι ή οι στατικές φάσεις θα καλύπτουν διαρκώς το κενό. Τα εξτρέμ πρέπει να πατούν περισσότερο περιοχή, να τελειώνουν φάσεις από την απέναντι πλευρά και να αυξήσουν την παρουσία τους στις θέσεις από τις οποίες μπορεί να προκύψει άμεση απειλή.
Εδώ βρίσκεται ίσως και μια από τις πιο σημαντικές προκλήσεις για τον Μπεργκ αυτή την περίοδο. Η ομάδα του δεν δείχνει να στερείται εντελώς δημιουργίας, κάτι που θα ήταν πολύ πιο ανησυχητικό, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει πάρει την αποτελεσματικότητα που χρειάζεται από τη μεσοεπιθετική της γραμμή. Η διαφορά είναι σημαντική, γιατί το πρώτο απαιτεί αλλαγή στον τρόπο παιχνιδιού, ενώ το δεύτερο μπορεί να αλλάξει πολύ πιο γρήγορα αν οι παίκτες βρουν αυτοπεποίθηση, καλύτερο timing και μεγαλύτερη ψυχραιμία στην τελική προσπάθεια.
Η ρεβάνς της Πέμπτης είναι ίσως το καλύτερο σημείο για να αρχίσει να αλλάζει αυτή η εικόνα. Η ΟΜΟΝΟΙΑ γνωρίζει ότι χρειάζεται γκολ, αλλά ταυτόχρονα γνωρίζει από το πρώτο παιχνίδι ότι μπορεί να δημιουργήσει απέναντι στη συγκεκριμένη άμυνα. Δεν χρειάζεται λοιπόν να κυνηγήσει απελπισμένα μια διαφορετική επιθετική συνταγή, αλλά να απαιτήσει περισσότερα από τους ποδοσφαιριστές που βρίσκονται πιο κοντά στην αντίπαλη περιοχή και οι οποίοι καλούνται να δώσουν στην ομάδα το στοιχείο που της λείπει περισσότερο μέχρι στιγμής.
Τρία γκολ σε πέντε παιχνίδια είναι λίγα για μια ομάδα με τους στόχους της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, ακόμη περισσότερο όταν μόνο ένα έχει έρθει από την επιθετική της γραμμή. Η σεζόν βέβαια βρίσκεται ακόμη στην αρχή, οι συνεργασίες χτίζονται και αρκετοί παίκτες προσπαθούν να βρουν τον καλύτερό τους ρυθμό, όμως η ανάγκη είναι ήδη ορατή και όσο αυξάνεται η δυσκολία των αγώνων τόσο περισσότερο θα μεγαλώνει η σημασία της.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν χρειάζεται απαραίτητα έναν διαφορετικό τρόπο για να φτάνει στην περιοχή. Χρειάζεται οι παίκτες που βρίσκονται εκεί να αρχίσουν να κάνουν μεγαλύτερη διαφορά όταν η μπάλα φτάνει στα πόδια τους. Γιατί αν οι επιθετικοί της αρχίσουν να μετατρέπουν τις καλές εμφανίσεις και τις ευκαιρίες σε γκολ, τότε ολόκληρη η εικόνα της ομάδας μπορεί να αλλάξει πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο δείχνουν σήμερα οι αριθμοί.