Οι Ομονοιάτες τα τελευταία χρόνια μάθαμε να θεωρούμε σχεδόν δεδομένο κάτι που στο ποδόσφαιρο μόνο δεδομένο δεν είναι. Ότι κάτω από τα δοκάρια θα υπάρχει ένας τερματοφύλακας ικανός να δώσει ασφάλεια, να κρατήσει την ομάδα όρθια στις δύσκολες στιγμές και να προσφέρει εκείνη την αίσθηση σιγουριάς που πολλές φορές επηρεάζει ολόκληρη την αγωνιστική συμπεριφορά μιας ομάδας.
Ο λόγος, φυσικά, είναι ο Φαμπιάνο. Ο Βραζιλιάνος ανέβασε τόσο ψηλά τον πήχη, ώστε με τα χρόνια η παρουσία ενός κορυφαίου τερματοφύλακα έπαψε να αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια και άρχισε να θεωρείται περίπου φυσιολογική κατάσταση για την ΟΜΟΝΟΙΑ. Οι μεγάλες του επεμβάσεις, οι βραδιές στις οποίες κράτησε αποτελέσματα σχεδόν μόνος του και η συνολική σταθερότητά του δημιούργησαν μια ιδιαίτερη σχέση εμπιστοσύνης με τον κόσμο.
Και αυτή ακριβώς είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για οποιονδήποτε καλείται να σταθεί δίπλα του ή, αργότερα, να τον διαδεχθεί. Ο Τόμας Καμίνσκι, στα πρώτα του δείγματα, δείχνει ότι διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία που μπορούν να τον καταστήσουν έναν άξιο συνεχιστή αυτής της παράδοσης.
Το δείγμα παραμένει μικρό και αυτό πρέπει να το τονίσουμε. Δεν χρειάζονται βιαστικά συμπεράσματα ούτε υπερβολικές συγκρίσεις μετά από μερικές εμφανίσεις. Ο Φαμπιάνο έχει πίσω του χρόνια αποδείξεων, τεράστιο αριθμό μεγάλων αγώνων και μια διαδρομή που δεν μπορεί να συμπυκνωθεί σε λίγες εβδομάδες.
Ο Καμίνσκι, όμως, δείχνει από νωρίς κάτι ιδιαίτερα σημαντικό: εμπνέει εμπιστοσύνη. Η παρουσία του είναι ήρεμη, οι κινήσεις του βγάζουν αυτοπεποίθηση και υπάρχει αυτή η αίσθηση ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν χρειάζεται να αισθάνεται πως, όταν έρθει κάποια στιγμή η μετάβαση στη μετά-Φαμπιάνο εποχή, θα πρέπει να ξεκινήσει από το μηδέν στη σημαντικότερη ίσως θέση του γηπέδου. Και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να υποτιμούμε.
Οι πραγματικά μεγάλες ομάδες δεν περιμένουν να δημιουργηθεί ένα κενό για να αναζητήσουν λύση. Προσπαθούν να έχουν έτοιμη τη συνέχεια πριν ακόμη τη χρειαστούν. Με τον Καμίνσκι στο ρόστερ, η ΟΜΟΝΟΙΑ φαίνεται να έχει τουλάχιστον τη δυνατότητα να δημιουργήσει ακριβώς αυτή τη συνθήκη.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι, βέβαια, αυτό που μπορεί να συμβεί φέτος. Γιατί πριν μιλήσουμε για διάδοχο, υπάρχει το σήμερα.
Φαμπιάνο και Καμίνσκι μπορούν να δημιουργήσουν έναν ανταγωνισμό εξαιρετικά υψηλού επιπέδου, όπου ο Χένινγκ Μπεργκ θα έχει την πολυτέλεια να επιλέγει ανάμεσα σε δύο τερματοφύλακες που μπορούν να σταθούν κάτω από τα δοκάρια χωρίς να μειώνεται αισθητά η αίσθηση ασφάλειας της ομάδας.
Και κάπου εδώ προκύπτει ίσως το μεγαλύτερο ερώτημα. Μπορούν Φαμπιάνο και Καμίνσκι να αποτελέσουν το καλύτερο δίδυμο τερματοφυλάκων που έχουμε δει ποτέ στην Κύπρο; Είναι ακόμη πολύ νωρίς για μια τόσο μεγάλη δήλωση.
Από πλευράς ονομάτων, εμπειριών και ποιότητας, όμως, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις ώστε η συζήτηση να μπορεί τουλάχιστον να ανοίξει.
Ο ένας έχει γράψει ήδη τη δική του ιστορία στην ΟΜΟΝΟΙΑ και για πολλούς φίλους της ομάδας έχει κερδίσει εδώ και χρόνια τον χαρακτηρισμό του «Αγίου Φαμπιάνο». Ο άλλος έρχεται με σημαντικές παραστάσεις και αρχίζει να δείχνει ότι δεν φοβάται το βάρος αυτής της θέσης.
Και αν το πρώτο δείγμα επιβεβαιωθεί στη διάρκεια της σεζόν, η ΟΜΟΝΟΙΑ μπορεί να βρεθεί μπροστά σε μια εξαιρετικά ευχάριστη πραγματικότητα: να διαθέτει σήμερα δύο τερματοφύλακες πολύ υψηλού επιπέδου και, παράλληλα, να έχει ήδη στα χέρια της μια πιθανή απάντηση για την ημέρα που θα χρειαστεί να περάσει στην επόμενη εποχή. Η ασφάλεια που μας έμαθε ο Φαμπιάνο να θεωρούμε δεδομένη δεν είναι πραγματικά δεδομένη. Γι’ αυτό και το γεγονός ότι ο Καμίνσκι δείχνει πως μπορεί να την προσφέρει επίσης, είναι ένα από τα πιο σημαντικά θετικά στοιχεία αυτής της νέας ΟΜΟΝΟΙΑΣ.