Η ΟΜΟΝΟΙΑ μπαίνει πλέον σε μια διαφορετική φάση της σεζόν, όχι μόνο επειδή το πρόγραμμα γίνεται πιο απαιτητικό, αλλά κυρίως επειδή ο Χένινγκ Μπεργκ έχει πλέον στα χέρια του ένα σχεδόν ολοκληρωμένο ρόστερ, με περισσότερες επιλογές, διαφορετικά χαρακτηριστικά και τη δυνατότητα να προσαρμόζει την ενδεκάδα του ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε αγώνα.
Και αυτό από μόνο του δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά ενόψει κάθε αναμέτρησης. Ποιοι θα ξεκινήσουν; Ποιοι θα μείνουν στον πάγκο; Ποιοι θα χρησιμοποιηθούν περισσότερο σε παιχνίδια που χρειάζονται ένταση και τρεξίματα και ποιοι σε αναμετρήσεις όπου θα απαιτείται περισσότερη τεχνική, υπομονή και δημιουργία;
Το σημαντικό είναι ότι πλέον ο Μπεργκ δεν είναι αναγκασμένος να ψάχνει μία λύση για κάθε πρόβλημα. Έχει επιλογές. Και όσο περισσότερο δένει το ρόστερ, τόσο περισσότερο μπορεί να αρχίσει να σκέφτεται τα παιχνίδια με διαφορετικούς τρόπους.
Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που μπορούν να δώσουν ταχύτητα, άλλοι που μπορούν να κρατήσουν περισσότερο την μπάλα, άλλοι που μπορούν να προσφέρουν ένταση στη μεσαία γραμμή και άλλοι που μπορούν να κάνουν τη διαφορά στο τελευταίο τρίτο. Αυτό σημαίνει ότι η ενδεκάδα δεν χρειάζεται να είναι στατική. Ο Μπεργκ μπορεί να επιλέγει κάθε φορά αυτούς που εξυπηρετούν καλύτερα το συγκεκριμένο πλάνο, χωρίς να αντιμετωπίζει την επιλογή των έντεκα ως μια μόνιμη ιεραρχία.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη διαφορά σε σχέση με νωρίτερα στη σεζόν. Τότε υπήρχαν θέσεις όπου οι λύσεις ήταν πιο περιορισμένες και κάθε αλλαγή μπορούσε να επηρεάσει περισσότερο την ισορροπία της ομάδας. Τώρα, με το ρόστερ να έχει ουσιαστικά συμπληρωθεί, ο Μπεργκ έχει την πολυτέλεια να αλλάζει πρόσωπα χωρίς να αλλάζει απαραίτητα και το επίπεδο της ομάδας.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό για μια σεζόν με πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρώπη. Δεν χρειάζεται όλοι να παίζουν σε όλα. Χρειάζεται να υπάρχουν οι κατάλληλοι παίκτες για το κατάλληλο παιχνίδι. Και εκεί ακριβώς θα φανεί και η δουλειά του προπονητή. Να διαβάζει σωστά τον αντίπαλο, να επιλέγει τα χαρακτηριστικά που χρειάζεται κάθε φορά και να διαχειρίζεται ένα ρόστερ όπου αρκετοί ποδοσφαιριστές έχουν βάσιμες απαιτήσεις για θέση στην ενδεκάδα.
Αυτό μπορεί να δημιουργεί διλήμματα. Μπορεί όμως να γίνει και τεράστιο πλεονέκτημα. Γιατί όσο περισσότερες αξιόπιστες επιλογές υπάρχουν, τόσο πιο δύσκολο γίνεται και για τον αντίπαλο να προβλέψει την ΟΜΟΝΟΙΑ. Όταν υπάρχουν παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, υπάρχουν και περισσότερα πιθανά σενάρια.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Μπεργκ έχει πλέον στα χέρια του το υλικό για να κάνει την ΟΜΟΝΟΙΑ πιο ευέλικτη, πιο προσαρμοστική και, ίσως το σημαντικότερο, πολύ πιο απρόβλεπτη. Και σε μια μακρά σεζόν, αυτό μπορεί να αποδειχθεί ένα από τα μεγαλύτερα όπλα της.