Η 11η Μαΐου 2017 παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο έντονες ημερομηνίες στην ευρωπαϊκή ιστορία της Θέλτα. Εκείνο το βράδυ, μέσα στο Old Trafford, η ομάδα από τη Γαλικία δεν κυνηγούσε απλώς μια μεγάλη πρόκριση. Κυνηγούσε κάτι που μέχρι τότε έμοιαζε σχεδόν απίθανο: την παρουσία της σε ευρωπαϊκό τελικό.
Απέναντί της βρισκόταν η Manchester United του José Mourinho, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, με σαφώς μεγαλύτερη εμπειρία, βάθος και παραστάσεις σε τέτοιου επιπέδου αναμετρήσεις. Kι όμως, μέχρι την τελευταία φάση του αγώνα, η Θέλτα βρισκόταν μόλις ένα γκολ μακριά από το να ανατρέψει τα πάντα.
Μια φάση. Μια επαφή. Μια στιγμή που, αν είχε εξελιχθεί διαφορετικά, θα είχε αλλάξει ολόκληρη την ευρωπαϊκή ιστορία του συλλόγου.
Για να φτάσει όμως μέχρι εκεί, είχε προηγηθεί μια διαδρομή που μεγάλωνε παιχνίδι με παιχνίδι και μετέτρεψε τη σεζόν 2016-17 στην πιο σπουδαία ευρωπαϊκή πορεία της ιστορίας της.
Η διαδρομή προς τους «4»
Η Θέλτα είχε μπει στο Europa League εκείνης της σεζόν από τη φάση των ομίλων και κατάφερε να πάρει την πρόκριση ως δεύτερη στον ομιλό της.
Στα νοκ άουτ, όμως, άρχισε να αποκτά πραγματική δυναμική. Πρώτο μεγάλο εμπόδιο ήταν η Σαχτάρ Ντόνετσκ, μια ομάδα με εμπειρία και σταθερή παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η Θέλτα πήρε την πρόκριση με συνολικό σκορ 2-1 και έδειξε από νωρίς ότι δεν βρισκόταν εκεί απλώς για να συμπληρώσει το παζλ των νοκ άουτ.
Στους «16» ακολούθησε η Κράσνονταρ. Εκεί οι Γαλιθιάνοι ήταν ακόμη πιο πειστικοί και εξασφάλισαν την πρόκριση με συνολικό σκορ 4-1. Στα προημιτελικά περίμενε η Γκενκ. Το πρώτο παιχνίδι στο Βίγκο εξελίχθηκε σε πραγματικό ευρωπαϊκό θρίλερ, με τη Θέλτα να επικρατεί 3-2 χάρη στα γκολ των Pione Sisto, Iago Aspas και John Guidetti. Στη ρεβάνς στο Βέλγιο, το 1-1 ήταν αρκετό για να της χαρίσει την ιστορική πρόκριση με συνολικό σκορ 4-3.
Κάπως έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία της, η Θέλτα βρισκόταν ανάμεσα στις τέσσερις καλύτερες ομάδες του Europa League. Στην τελική τετράδα βρίσκονταν τότε η Ajax, η Lyon, η Manchester United και η Celta Vigo.
Για έναν σύλλογο χωρίς την οικονομική ισχύ και την ευρωπαϊκή παράδοση των μεγάλων δυνάμεων της ηπείρου, η ίδια η παρουσία εκεί ήταν ήδη σημαντικό επίτευγμα. Το επόμενο εμπόδιο, όμως, θα ήταν το δυσκολότερο απ’ όλα.
Το εμπόδιο λεγόταν Manchester United
Η κλήρωση έφερε απέναντί της τη Manchester United. Για την αγγλική ομάδα, το Europa League εκείνης της χρονιάς είχε τεράστια σημασία, αφού η κατάκτησή του θα της χάριζε και την επιστροφή στο Champions League. Για τη Θέλτα, αντίθετα, ήταν η πρώτη φορά που βρισκόταν σε ημιτελικό μεγάλης διοργάνωσης της UEFA.
Η διαφορά εμπειρίας ήταν εμφανής. Ο Eduardo Berizzo, όμως, δεν ήθελε η ομάδα του να χάσει την ταυτότητά της εξαιτίας του μεγέθους του αντιπάλου. Η λογική ήταν ξεκάθαρη: θάρρος, προσωπικότητα και πίστη στο ποδόσφαιρο που την είχε οδηγήσει μέχρι εκεί.
Στο πρώτο παιχνίδι, στο Balaídos, η Θέλτα πάλεψε, αλλά ένα εξαιρετικό φάουλ του Marcus Rashford έδωσε στη Manchester United τη νίκη με 1-0. Το αποτέλεσμα έκανε τη ρεβάνς ακόμη πιο απαιτητική. Η Θέλτα έπρεπε πλέον να πάει στο Old Trafford και να βρει τρόπο να ανατρέψει το εις βάρος της σκορ. Και τα δεδομένα δεν ήταν με το μέρος της.
Η Manchester United είχε κερδίσει και τα έξι προηγούμενα ευρωπαϊκά εντός έδρας παιχνίδια της εκείνη τη σεζόν, ενώ ιστορικά δεν είχε αποκλειστεί ποτέ από διπλή ευρωπαϊκή αναμέτρηση όταν είχε προηγουμένως κερδίσει το πρώτο παιχνίδι εκτός έδρας. Η Θέλτα, από την άλλη, ταξίδευε στην Αγγλία έχοντας πέντε συνεχόμενες ήττες σε όλες τις διοργανώσεις.
Όλα έμοιαζαν να γέρνουν προς την πλευρά της United. Το ποδόσφαιρο, όμως, είχε ακόμη αρκετή ιστορία να γράψει.
Old Trafford – 11 Μαΐου 2017
Η βραδιά δεν άρχισε καλά για τη Θέλτα. Η Manchester United βρήκε πρώτη τον δρόμο προς τα δίχτυα με τον Marouane Fellaini και ανέβασε το συνολικό σκορ στο 2-0. Πλέον οι Ισπανοί χρειάζονταν δύο γκολ μέσα στο Old Trafford αφού τότε υπήρχε ακόμη ο κανόνας του εκτός έδρας γκολ.
Το έργο τους είχε γίνει ακόμη πιο δύσκολο και όσο περνούσε η ώρα, ο τελικός έμοιαζε να απομακρύνεται. Η Θέλτα, όμως, συνέχισε να ψάχνει τη στιγμή που θα μπορούσε να αλλάξει ξανά την ισορροπία. Και στο 85ο λεπτό τη βρήκε.
Ο Facundo Roncaglia σκόραρε για το 1-1. Ξαφνικά, όλα ζωντάνεψαν. Η Manchester United άρχισε να αισθάνεται πραγματική πίεση και η Θέλτα χρειαζόταν πλέον ακόμη ένα γκολ. Μόνο ένα. Αν το έβρισκε, θα έπαιρνε εκείνη την πρόκριση για τον τελικό.
Λίγο αργότερα, το παιχνίδι έγινε ακόμη πιο νευρικό, με τον Eric Bailly να αποβάλλεται και την αναμέτρηση να μπαίνει σε ένα χαοτικό φινάλε. Το σκηνικό είχε πλέον αλλάξει ολοκληρωτικά. Από μια βραδιά που έμοιαζε να οδηγείται σε ελεγχόμενη πρόκριση της United, το Old Trafford βρέθηκε να παρακολουθεί μια τελευταία, απελπισμένη επίθεση της Θέλτα για την ιστορία.
Μια φάση από την ιστορία
Οι καθυστερήσεις είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί. Η Θέλτα έκανε μία τελευταία επίθεση. Η μπάλα έφτασε μέσα στην περιοχή. Ο John Guidetti βρέθηκε μπροστά στην ευκαιρία που μπορούσε να αλλάξει για πάντα την ιστορία του συλλόγου. Αν σκόραρε, η Θέλτα θα πήγαινε στον τελικό του Europa League, στη Στοκχόλμη. Στην πόλη όπου είχε γεννηθεί ο ίδιος.
Η ιστορία έμοιαζε έτοιμη να γράψει ένα σχεδόν κινηματογραφικό φινάλε.
Ο Guidetti είχε μάλιστα δηλώσει πριν από τους ημιτελικούς ότι πίστευε πως η Θέλτα μπορούσε να φτάσει μέχρι τον τελικό και ότι η προοπτική να παίξει στη γενέτειρά του θα ήταν κάτι ξεχωριστό.
Η μπάλα όμως δεν κατέληξε στα δίχτυα. Και σχεδόν αμέσως μετά ήρθε το τελευταίο σφύριγμα.
Manchester United 1-1 Celta Vigo. Συνολικό σκορ 2-1. Η United στον τελικό και η Θέλτα εκτός. Η απόσταση ανάμεσα στο όνειρο και στον αποκλεισμό είχε συμπυκνωθεί σε μία μόνο στιγμή.
Η πορεία που έμεινε
Η Manchester United συνέχισε μέχρι τη Στοκχόλμη, όπου νίκησε την Ajax και κατέκτησε το Europa League. Η Θέλτα έμεινε χωρίς τρόπαιο. Αυτό, όμως, δεν αφαίρεσε τίποτα από το αποτύπωμα εκείνης της πορείας.
Σε μια διοργάνωση όπου συμμετείχαν ομάδες όπως η Manchester United, η Roma, η Tottenham, η Fiorentina, η Villarreal, η Athletic Bilbao, η Schalke και η Ajax, η ομάδα από τη Γαλικία κατάφερε να βρεθεί ανάμεσα στις τέσσερις καλύτερες.
Και όχι απλώς να βρεθεί εκεί. Να φτάσει μία φάση μακριά από τον τελικό.
Η σημασία εκείνης της διαδρομής αποτυπώθηκε και στις ατομικές διακρίσεις, με τον Sergio Álvarez και τον Gustavo Cabral να συμπεριλαμβάνονται από τους τεχνικούς παρατηρητές της UEFA στην καλύτερη 18άδα του Europa League εκείνης της σεζόν. Ο Iago Aspas αποτέλεσε επίσης έναν από τους βασικούς πρωταγωνιστές της ευρωπαϊκής πορείας, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά πόσο κομβικός ήταν για τη συγκεκριμένη γενιά της Θέλτα.
Παρ’ όλα αυτά, κανένας αριθμός δεν μπορεί να περιγράψει πραγματικά εκείνο το τελευταίο λεπτό στο Old Trafford. Γιατί μερικές φορές η απόσταση ανάμεσα στην επιτυχία και την απογοήτευση δεν μετριέται σε εκατομμύρια, βαθμούς ή ονόματα.
Μετριέται σε μία φάση, σε μία επαφή, σε μία μπάλα που δεν μπήκε ποτέ στα δίχτυα. Η Θέλτα δεν έφτασε ποτέ στον τελικό του Europa League το 2017. Έφτασε όμως τόσο κοντά, ώστε εκείνη η νύχτα να παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ευρωπαϊκής ιστορίας της.
Και σχεδόν μία δεκαετία αργότερα, καθώς επιστρέφει ξανά στις μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές, ο σύλλογος της Γαλικίας εξακολουθεί να κουβαλά μαζί του την ανάμνηση εκείνης της πορείας. Μιας πορείας που δεν κατέληξε σε τρόπαιο. Αλλά έφτασε αρκετά κοντά ώστε να γίνει ιστορία.