Η ΟΜΟΝΟΙΑ μπορεί δικαιολογημένα να απολαμβάνει τον απόηχο της μεγάλης νίκης απέναντι στη Θέλτα, όμως πίσω από τα αποτελέσματα υπάρχει ένα στοιχείο που αρχίζει να αποκτά ξεχωριστή σημασία. Η αμυντική της σταθερότητα.
Στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια, η ομάδα του Χένινγκ Μπεργκ έχει δεχθεί μόλις ένα γκολ. Και αυτό ήρθε από την άσπρη βούλα. Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι μέσα σε αυτά τα τέσσερα παιχνίδια περιλαμβάνονται αναμετρήσεις απέναντι σε Άρη, Απόλλωνα και Θέλτα, δηλαδή τρία παιχνίδια αυξημένου βαθμού δυσκολίας.
Αυτό δεν είναι απλώς ένα καλό αμυντικό σερί αλλά ένδειξη αγωνιστικής ωριμότητας. Η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν στηρίζεται μόνο στις επεμβάσεις του τερματοφύλακα ή στις ατομικές λύσεις των στόπερ. Η αμυντική λειτουργία ξεκινά πολύ πιο ψηλά, από τις αποστάσεις των γραμμών, την πίεση στην πρώτη πάσα, τη σωστή τοποθέτηση των χαφ και τη συνολική πειθαρχία όταν χάνεται η μπάλα.
Απέναντι στη Θέλτα, αυτό φάνηκε ίσως πιο καθαρά από ποτέ. Οι Ισπανοί είχαν κατοχή και προσπάθησαν να μεταφέρουν το παιχνίδι στο μισό της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, όμως οι πράσινοι δεν έχασαν τη συνοχή τους. Κέρδισαν μονομαχίες, έκλεισαν τον άξονα και ανάγκασαν τον αντίπαλο να ψάχνει λύσεις από δύσκολες γωνίες και μέσα από σέντρες.
Το μηδέν στην άμυνα δεν ήταν προϊόν τύχης. Ήταν αποτέλεσμα σχεδίου. Και όταν μια ομάδα καταφέρνει να κρατά τόσο χαμηλά την επιθετική παραγωγή αντιπάλων αυτού του επιπέδου, αρχίζει να χτίζει κάτι πολύ πιο σημαντικό από ένα απλό σερί.
Χτίζει εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη των αμυντικών μεταξύ τους. Εμπιστοσύνη των χαφ προς την τελευταία γραμμή. Εμπιστοσύνη ολόκληρης της ομάδας ότι ακόμη και όταν το παιχνίδι δεν είναι επιθετικά καλό, υπάρχει τρόπος να μείνει ζωντανή μέχρι το τέλος.
Και αυτό ακριβώς είδαμε απέναντι στη Θέλτα. Η ΟΜΟΝΟΙΑ άντεξε, κράτησε και περίμενε τη στιγμή της.
Τέσσερα παιχνίδια. Ένα γκολ παθητικό. Και αυτό από πέναλτι.
Με Άρη, Απόλλωνα και Θέλτα μέσα σε αυτή τη σειρά. Άμυνα από ατσάλι. Και αυτή τη στιγμή, ίσως αυτό να είναι το πιο ισχυρό θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται η ομάδα του Μπεργκ.