Το γκολ του Μουαμέρ Τάνκοβιτς στο φινάλε του αγώνα με την Κρασάβα μπορεί να μην ήταν αυτό που έκρινε το παιχνίδι, όμως για τον ίδιο ίσως αποδειχθεί πολύ πιο σημαντικό απ’ όσο δείχνει το τελικό 4-1.
Γιατί φαινόταν εδώ και καιρό ότι το έψαχνε. Το ήθελε. Το χρειαζόταν.
Ο Τάνκοβιτς είναι ένας ποδοσφαιριστής από τον οποίο η ΟΜΟΝΟΙΑ περιμένει πράγματα. Έχει την ποιότητα, την τεχνική, την προσωπικότητα και τη δυνατότητα να δώσει λύσεις στο τελευταίο τρίτο, όμως όταν ένας παίκτης με τα δικά του χαρακτηριστικά περνά παιχνίδια χωρίς να βρίσκει γκολ, είναι φυσιολογικό να αρχίζει να κουβαλά λίγο περισσότερο βάρος σε κάθε τελική προσπάθεια.
Και χθες, όταν τελικά ήρθε το γκολ, η αντίδρασή του είπε πολλά. Στο 90’+4, μετά τη σέντρα του Εβάντρο, ο Τάνκοβιτς έπιασε την κεφαλιά και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 4-1. Το παιχνίδι είχε ήδη ουσιαστικά τελειώσει. Κι όμως ο πανηγυρισμός του δεν έμοιαζε με πανηγυρισμό ενός «τυπικού» τέταρτου γκολ. Είχε ένταση. Είχε ανακούφιση. Είχε εκείνο το ξέσπασμα ενός ποδοσφαιριστή που περίμενε καιρό αυτή τη στιγμή.
Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο. Γιατί κάποιες φορές ένας παίκτης δεν χρειάζεται να αλλάξει κάτι δραματικά στο παιχνίδι του. Χρειάζεται απλώς μία φάση που θα του δώσει ξανά την αυτοπεποίθηση, θα βγάλει από πάνω του την πίεση και θα του επιτρέψει να παίξει περισσότερο με το ένστικτο και λιγότερο με τη σκέψη.
Ο Τάνκοβιτς γνωρίζουμε τι μπορεί να δώσει. Μπορεί να δημιουργήσει. Μπορεί να κινηθεί ανάμεσα στις γραμμές. Μπορεί να βγάλει την τελική πάσα. Μπορεί να σκοράρει. Και κυρίως μπορεί να δώσει εκείνη την απρόβλεπτη ενέργεια που χρειάζεται μια ομάδα όταν απέναντί της βρίσκει κλειστές άμυνες.
Γι’ αυτό και η ΟΜΟΝΟΙΑ τον χρειάζεται στα καλύτερά του.
Δεν έχει σημασία αν το χθεσινό γκολ ήρθε όταν το αποτέλεσμα είχε ήδη κριθεί. Για τον ίδιο μπορεί να ήταν ακριβώς η στιγμή που χρειαζόταν. Ένα γκολ για να φύγει λίγη πίεση. Ένα γκολ για να επιστρέψει το χαμόγελο. Ένα γκολ που, μακάρι, να λειτουργήσει ως η αρχή.
Η σεζόν είναι μεγάλη και η ΟΜΟΝΟΙΑ θα χρειαστεί όλους τους ποιοτικούς της ποδοσφαιριστές. Και ένας Τάνκοβιτς με αυτοπεποίθηση, ελεύθερο μυαλό και ξανά επαφή με τα δίχτυα μπορεί να προσφέρει πάρα πολλά. Ο πανηγυρισμός του χθες έδειξε πόσο πολύ το περίμενε.
Τώρα μένει να δούμε αν αυτό το γκολ ήταν απλώς το πρώτο της χρονιάς ή εκείνο που θα τον ξεκλειδώσει πραγματικά.