Η ΟΜΟΝΟΙΑ φεύγει για τη διακοπή αήττητη στο πρωτάθλημα και με οκτώ βαθμούς σε τέσσερις αγωνιστικές. Δύο νίκες, δύο ισοπαλίες και ένα ξεκίνημα που συνολικά αφήνει θετική εικόνα.
Όχι όμως χωρίς αστερίσκους. Γιατί μαζί με το αήττητο υπάρχει και μια πραγματικότητα που δεν πρέπει να αγνοηθεί: η ΟΜΟΝΟΙΑ έχει ήδη αφήσει τέσσερις βαθμούς στο ΓΣΠ. Οι δύο λευκές ισοπαλίες απέναντι σε Ομόνοια Αραδίππου και Απόλλωνα ήταν παιχνίδια στα οποία οι πράσινοι είχαν την ευκαιρία να πάρουν περισσότερα. Η νίκη με 4-1 απέναντι στην Κρασάβα ήταν η πρώτη εντός έδρας επιτυχία στο φετινό πρωτάθλημα και ταυτόχρονα τα πρώτα γκολ της ομάδας στο ΓΣΠ.
Αυτό λέει δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι η ομάδα παραμένει σταθερή και δύσκολα χάνει. Το δεύτερο είναι ότι υπάρχει ακόμη περιθώριο για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ειδικά σε παιχνίδια όπου η ΟΜΟΝΟΙΑ καλείται να έχει την πρωτοβουλία. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του ξεκινήματος.
Η εικόνα της ομάδας δεν είναι αυτή μιας ομάδας που ψάχνεται πλήρως. Υπάρχει ταυτότητα. Υπάρχει δομή. Υπάρχει αγωνιστική πειθαρχία. Υπάρχει βάθος. Αυτό που ακόμη χρειάζεται είναι μεγαλύτερη συνέπεια στη μετατροπή της υπεροχής σε βαθμούς.
Γιατί σε μια σεζόν πρωταθλητισμού, οι βαθμοί που χάνονται σε παιχνίδια όπου είσαι φαβορί μπορεί να αποδειχθούν εξίσου σημαντικοί με εκείνους που κερδίζεις στα ντέρμπι.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το ξεκίνημα είναι προβληματικό. Το αντίθετο.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ πάει στη διακοπή χωρίς ήττα, με θετικό μομέντουμ, με μεγάλη ευρωπαϊκή νίκη στις αποσκευές της και με αρκετούς ποδοσφαιριστές να μπαίνουν σταδιακά περισσότερο στην εξίσωση.
Σημαίνει όμως ότι υπάρχει χώρος για περισσότερα. Και αυτό ίσως είναι το πιο θετικό απ’ όλα. Γιατί οι οκτώ βαθμοί ήρθαν χωρίς η ομάδα να έχει φτάσει ακόμη στο αγωνιστικό της ταβάνι. Η διακοπή τώρα προσφέρει χρόνο για αποφόρτιση, δουλειά και επανεκκίνηση.
Και όταν το πρωτάθλημα επιστρέψει, το επόμενο ζητούμενο είναι ξεκάθαρο: να διατηρηθεί το αήττητο, αλλά ταυτόχρονα να μειωθούν οι βαθμολογικές απώλειες εκεί όπου η ΟΜΟΝΟΙΑ πρέπει να κερδίζει.
Θετικό ξεκίνημα, λοιπόν. Αλλά όχι χωρίς χαμένες ευκαιρίες.