Η ΟΜΟΝΟΙΑ πήρε αυτό που ήθελε απέναντι στη Lincoln. Το 1-0 στο ΓΣΠ ήταν αρκετό για να της δώσει την πρόκριση στα πλέι οφ του Europa League και παράλληλα να εξασφαλίσει τουλάχιστον παρουσία σε League Phase ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Αυτό είναι το βασικό και δεν πρέπει να το υποτιμούμε. Από την άλλη, όμως, το παιχνίδι έδειξε και κάτι που ήδη γνωρίζαμε: η φετινή ΟΜΟΝΟΙΑ είναι ακόμη σε διαδικασία χτισίματος.
Υπάρχουν νέα πρόσωπα, παίκτες που δεν έχουν φτάσει ακόμη στο επίπεδο ετοιμότητας που θέλουν, επιστροφές από τραυματισμούς και τιμωρίες, αλλά και ποδοσφαιριστές που ακόμη ψάχνουν τον περσινό τους ρυθμό. Είναι λογικό, λοιπόν, να μην υπάρχουν ακόμη οι αυτοματισμοί και η συνοχή που θα ήθελε ο Χένινγκ Μπεργκ.
Αυτό φάνηκε και απέναντι στη Lincoln. Η ΟΜΟΝΟΙΑ είχε την ποιότητα για να δημιουργήσει φάσεις και να πάρει το αποτέλεσμα, όμως σε αρκετές περιπτώσεις έλειψε η καθαρή συνεργασία στο τελευταίο τρίτο. Υπήρχαν εύκολα λάθη, κάποιες κακές συνεννοήσεις και στιγμές στις οποίες η ατομική ποιότητα έδωσε περισσότερες λύσεις από την ομαδική λειτουργία.
Το γκολ του Ντιονί είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Μια φάση στην οποία ο ίδιος πήρε πολλά πάνω του και έδωσε στην ομάδα το προβάδισμα που τελικά αποδείχθηκε αρκετό. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Οι μεγάλες ομάδες χρειάζονται και παίκτες που μπορούν να δημιουργήσουν κάτι από το τίποτα. Το επόμενο βήμα, όμως, είναι αυτές οι ατομικές στιγμές να μπουν μέσα σε ένα σύνολο που θα λειτουργεί με μεγαλύτερη συνέπεια.
Η Sint-Truiden θα ανεβάσει αισθητά τον βαθμό δυσκολίας. Εκεί η ΟΜΟΝΟΙΑ θα χρειαστεί περισσότερη συνοχή, καλύτερη κυκλοφορία, πιο καθαρές αποφάσεις και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα όταν βρεθούν οι ευκαιρίες. Η πρόκριση επί της Lincoln δίνει χρόνο, ψυχολογία και ηρεμία για να συνεχιστεί η δουλειά.
Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος αυτή τη στιγμή. Η ΟΜΟΝΟΙΑ πέρασε. Τώρα πρέπει μέσα από τα επόμενα παιχνίδια να αρχίσει να δείχνει όλο και περισσότερο την ομάδα που θέλει να γίνει.