Το 0-0 της πρεμιέρας απέναντι στην Ομόνοια Αραδίππου δεν αναιρεί όσα είχε παρουσιάσει η ΟΜΟΝΟΙΑ λίγες ημέρες προηγουμένως απέναντι στη Sint-Truiden, όμως υπενθύμισε πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η απόσταση ανάμεσα σε μια ομάδα που παίζει με ένταση, αυτοματισμούς και καθαρές συνεργασίες και σε μια ομάδα που δυσκολεύεται να βρει ρυθμό όταν αλλάζουν πολλά πρόσωπα ταυτόχρονα.
Αύριο απέναντι στην Πάφο, σε έναν αγώνα που κρίνει το πρώτο τρόπαιο της σεζόν, η ΟΜΟΝΟΙΑ χρειάζεται να πλησιάσει περισσότερο στην πρώτη εκδοχή. Όχι απαραίτητα επειδή θα επιστρέψουν συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές στην ενδεκάδα, αλλά επειδή εκείνη η ευρωπαϊκή εικόνα είχε χαρακτηριστικά που αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί η φετινή ομάδα: μεγαλύτερη ταχύτητα στην κυκλοφορία, σωστές αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές, επιθετική πίεση όταν χανόταν η μπάλα και, κυρίως, περισσότερους παίκτες να συμμετέχουν ουσιαστικά στη δημιουργία.
Στην πρεμιέρα, ο Χένινγκ Μπεργκ επέλεξε εννέα αλλαγές και ο ίδιος αναγνώρισε μετά το παιχνίδι ότι η ομάδα δεν ήταν όσο καλή θα έπρεπε στο επιθετικό τρίτο, αναφέροντας συγκεκριμένα την ανάγκη για καλύτερο timing, περισσότερο ρυθμό και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στις επιθετικές ενέργειες.
Αυτά ακριβώς αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία απέναντι στην Πάφο. Ένας τελικός συνήθως δεν προσφέρει απεριόριστο χρόνο για να βρεις το παιχνίδι σου. Οι περίοδοι κυριαρχίας πρέπει να αξιοποιούνται, τα λάθη κοστίζουν περισσότερο και μια καλή στιγμή του αντιπάλου μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την ισορροπία της αναμέτρησης. Γι’ αυτό η ΟΜΟΝΟΙΑ χρειάζεται από την αρχή να παρουσιάσει μεγαλύτερη συνοχή και αποφασιστικότητα από αυτή που είδαμε τη Δευτέρα.
Η αναμέτρηση έχει όμως και μία δεύτερη διάσταση. Είναι η πρώτη ευκαιρία της ομάδας να δείξει πόσο γρήγορα μπορεί να αντιδράσει έπειτα από ένα αποτέλεσμα που δεν ήταν το επιθυμητό. Σε μια χρονιά γεμάτη Ευρώπη, πρωτάθλημα και συνεχόμενα απαιτητικά παιχνίδια, δεν θα υπάρχει πάντα ο χρόνος για μακρά επεξεργασία μιας κακής βραδιάς. Πολλές φορές η απάντηση θα πρέπει να έρχεται μέσα σε τρεις ή τέσσερις ημέρες.
Και αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση τώρα. Η ΟΜΟΝΟΙΑ γνωρίζει ότι μπορεί να παίξει πολύ καλύτερα από ό,τι στην πρεμιέρα, γιατί το έχει ήδη δείξει. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψει από την αρχή τον τρόπο της· χρειάζεται να ξαναβρεί τα στοιχεία που την έκαναν κυρίαρχη απέναντι στη Sint-Truiden και να τα μεταφέρει σε έναν τελικό διαφορετικών απαιτήσεων.
Η Πάφος θα αποτελέσει σαφώς πιο απαιτητικό τεστ και ο τίτλος από μόνος του ανεβάζει την πίεση της βραδιάς. Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, είναι και μια εξαιρετική ευκαιρία για να φανεί η πραγματική αντίδραση. Η ΟΜΟΝΟΙΑ που άρεσε στην Ευρώπη υπάρχει ήδη. Αύριο χρειάζεται να εμφανιστεί ξανά.
